Bali & Java

Hallo!

Hier dan mijn laatste verhaal....morgen vlieg ik al weer naar Nederland! De laatste weken zijn erg snel gegaan...Indonesie is zo groot en er zijn zo veel mooie plekken om te zien, ik zou hier wel veel langer kunnen blijven! Omdat ik maar 3 weekjes voor Indonesie had, ben ik alleen op Bali en Java geweest. Het is leuk dat je in Indonesie nog veel Nederlandse invloeden ziet. Veel woorden zijn hetzelfde, zoals: gratis, stempel, halte, station etc. Veel oude mensen spreken ook nog een aardig woordje Nederlands, vaak zelfs beter dan Engels! En mensen vinden het leuk als je zegt dat je uit Nederland komt, dan beginnen ze over het WK en dat we zo goed speelden en dat het jammer is dat we niet hebben gewonnen. In veel steden in Java vind je nog gebouwen vanuit de tijd van de Nedelands kolonisatie en jawel, ze hebben hier zelfs hagelslag!

Bali was erg leuk, ik heb de eerste paar dagen in Kuta doorgebracht, dat is een ontzettend toeristisch badlaatsje. Maar ik heb me er prima vermaakt en ben lekker wezen stappen, het nachtleven is er namelijk erg goed. Daarnaast heb ik een surfles genomen in Kuta. Dat was erg leuk! In het begin is het lastig, omdat je niet precies weet wanneer je moet gaan staan en je moet je balans vinden, maar wanneer je eenmaal staat en gaat is het erg gaaf. Helaas heb ik mijn vingers gekneusd omdat ik mijn vingers achter het bord hield terwijl er een grote golf kwam. Ik kon daarom de daarop volgende dagen niet surfen. In Kuta heb ik in mijn hostel een Amerikaanse jongen ontmoet en hij had hetzelfde plan als ik om naar Ubud te gaan, dus besloten we om samen te gaan. Ubud is een beetje het culturele hart van Bali. Je kunt er Balinese dansshows bekijken en allerlei cursussen doen en je hebt er veel leuke handwerkwinkeltjes, dus een goede plek om souvenirs te kopen. Rond Ubud heb je hele mooie rijstplantages. Een dag hebben we op onze gehuurde scooter door de rijstvelden gecrosst, erg leuk. Na Ubud hebben we een boot genomen naar een eilandje onder Bali: Nusa Lembongan. Dit was een goede plek om lekker te relaxen. Er was een mooi strand en we hadden een hotel met zwembad, dus ik heb me er prima vermaakt voor een aantal dagen. Een aantal vrienden van de Amerikaan (Hij heet Adrian), die ik Kuta wonen waren op hetzelfde moment als wij in Nusa Lembongan. Een van die vrienden kende het eilandje goed dus we hadden een gratis tourguide :) Hij heeft ons naar een mooi afgelegen plekje op het eiland gebracht, waar je de zonsondergang kon zien. Erg mooi! Deze vriend is dj in een van de clubs in Kuta en, jawel, hij noemt zichzelf "flex". Hahaha hoe fout :D Het ergste is nog dat hij de naam "flex" ook nog op zijn arm heeft getatoeerd. Na Nusa Lembongan heb ik afscheid genomen van Adrian en ben nog voor een dag terug naar Kuta gegaan voor ik naar Java vertrok. Op dat punt was ik ook wel blij dat ik weer alleen verder kon reizen. Adrian was een aardige gozer, maar hij had ook wel een aantal typische Amerikaanse trekjes. Zo wou hij overal met onze gehuurde scooter naar toe, zelfs wanneer we naar een restaurantje gingen (terwijl ons hotel midden tussen de restaurants lag) Lopen was niet zo zijn ding ;) Daarnaast waren zijn porties nooit groot genoeg...hij vroeg vaak om extra patat en daarnaast hield meneer wel van een drankje, maar er zat uiteraard nooit genoeg alcohol in. Wanneer hij zijn drankje kreeg, vroeg hij altijd of ze er nog wat extra alcohol in konden doen. Af en toe had ik een beetje plaatsvervangende schaamte haha. Maar voor de rest was hij best aardig en het is altijd gezellig wanneer je dingen samen met iemand kunt doen..

Ik besloot om nog een dagje naar Kuta te gaan, omdat ik nog een surfles wou  nemen :) Inmiddels waren mijn vingers wel weer hersteld. Je kunt een surfles nemen bij een officiele surfschool, wat zo'n 45 dollar per uur kost, of je kunt een surfles aannemen van een van de locals voor 10 dollar. Uiteraard ging ik voor de laatste optie. En dit keer ging het surfen een stuk beter, Ik kon bijna elke keer blijven staan! Helaas bestond de surfles verder niet uit heel veel meer als "I like you Maries" en "me your boyfriend?" Maar goed, je betaald dan ook maar 10 dollar voor 2 uur surfen, dan moet je maar niet te veel verwachten ;)

Vanuit Kuta heb ik een bus geboekt naar de bromo vulkaan in oost-Java. Dit was een lange busrit van zo'n 10 uur en ik kwam 's nachts rond 4 uur aan bij de bromo. Daar stond ik dan in mijn korte broek en mouwloos shirtje in de kou, want we zaten zo'n 2000 meter hoog en het was 's nachts en dus koud! Ik heb een leuk hotel gevonden met lekker eten en 's avonds was er life muziek met djembe's en al en die mensen waren goed! De volgende nacht stond ik om 3 uur 's nachts op om de zonsopkomst te kunnen zien met uitzicht over de bromo. Helaas was het een beetje bewolkt, maar toch erg mooi en je had er een fantastisch uitzicht over de bromo en de omliggende bergen. Een van de mooiste landschappen die ik heb gezien tijdens mijn reis! Helaas was het wel echt supertoeristsch, dus we stonden daar met hordes toeristen op dat uitzichtpunt. Maar goed, het was weekend en bovendien hoogseizoen, dus dan hoort het er een beetje bij. Vervolgens hebben we de krater van de bromo beklommen. Vanaf de krater had je ook een fantastisch uitzicht.

Na de bromo heb ik een bus genomen naar Yogyakarta in centraal-Java. Yogyakarta is en leuke stad met veel "batik" (handwerk) winkeltjes en een groot cultureel erfgoed (een beetje vergelijkbaar met Ubud). Vlakbij liggen 2 beroemde tempels, de "borobudur" dat is een erg bijzondere en mooie boeddhistische tempel en "Prambanan", dat is een hindu tempel. Prambanan was mooi, maar als je eenmaal Angkor Wat gezien hebt, vallen alle hindu tempels waarschijnlijk een beetje tegen. Ik had een slaapplek in Yogyakarta, aangezien de collega van mijn vader hier vrienden heeft wonen en ik werd uitgenodigd om daar te overnachten. Ik dacht, met mijn naieve hoofd dat ik een gratis slaapplekje had. Maar nee, deze mensen hadden een guest house dat eigenlijk buiten mijn budget lag. Ze hadden een kamer met koude douche en toilet zonder wcbril (!) voor een bedrag wat ik normaal gesproken nog niet eens betaal voor een wc met wcbril ;) Ik ben niet veeleisend, maar een wcbril heb ik wel nodig. Maar lucky me, ze hadden ook een kamer met warme douche en een wc met wcbril! Die was alleen wel bijna een keer zo duur. Maar, omdat ik een vriend van Nick was kreeg ik korting, en wel 10 procent. Maar dan was de kamer alsnog duur en het stelde weinig voor met mieren overal en ik had intussen ook wel gezien dat ze voor de rest nauwelijks gasten hadden. Toen ik weg wou, smeekten ze mij zowat om te blijven, want ik was "een vriend van Nick" en toen kreeg ik de kamer voor hetzelfde bedrag als de kamer zonder wcbril. Toen besloot ik om er te blijven, waar ik achteraf spijt van kreeg toen ik die avond een douche wou nemen en ik er echter achter dat er geen warm water was. Toen ik verhaal ging halen vertelden ze me dat ze het warme water hadden afgesloten, ik betaalde immers een stuk minder. Het kwam er dus op neer dat ik hetzelfde bedrag als de andere kamer betaalde, met als enige extra de wcbril. Leuke mensen, die vrienden van Nick ;)  Deze mensen weten niet goed hoe ze een guesthouse moeten runnen. Ik kwam eracher dat de guesthouse eerst in handen was van de moeder van de vrouw, maar zij is omgekomen tijdens de aardbeving en sindsdien is de guesthouse in handen van de dochter die geen idee heeft hoe ze het moet aanpakken en hebben ze de guesthouse laten verslonsen. Daarnaast hebben ze natuurlijk weinig geld om de guesthouse op te knappen. Toen ik de laatse nacht midden in de nacht wakker werd omdat de douche ineens begon te stromen en niet meer uit wou, had ik het echter wel een beetje gehad. Tijd om naar Jakarta te vertrekken!

De trein naar Jakarta duurde zo'n 9 uur en was vermoeiend omdat er constant mensen door het gangpad liepen om je dingen aan te smeren. Naast voedsel en drinken ook brillen, stoffers, ringen, jurken, je kon het zo gek niet bedenken. Daarnaast bedelaars, muzikanten die geld vroegen, schoenpoetsers en kinderen die op handen en voeten de coupe's schoonmaakten met een vegertje en vervolgens een fooi vroegen. Dat laatste vond ik wel schrijnend om te zien, kids die het werk doen wat eigenlijk niemand wil doen om maar een beetje geld te kunnen verdienen. Jakarta is een grote drukke stad met verkeerstopstoppingen overal. Het heeft net zo veel inwoners als in heel Nederland. De motortaxi gisteren vanaf het station naar mijn hotel was een interessant ritje! Het verkeer hier is echt gekkenwerk. Ik ga zo de stad wat beter verkennen. Vanavond is er een soort festival hier in de straat met zang en dans, ik ben benieuwd.

Morgen vlieg ik dus naar huis, een raar idee dat dit echt mijn laatste dag is. Het zal wel even wennen zijn om weer thuis te zijn, maar ik kijk er wel naar uit om iedereen weer te zien en uiteraard eindelijk Jim in het echt te kunnen zien. Ik zal de heerlijke verse fruitshakes, susu melk (stroperige zoete melk dat ik door de koffie en milo doe), het lekkere eten in de straatstalletjes (vooral de chicken curry's) en de relaxte manier van leven hier wel missen. Maar het vooruitzicht op schone, westerse toiletten, warme douches en mijn eigen bed met fatsoenlijk matras is ook wel fijn :)

Tot snel!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *